Cardiotoxiciteit bij kankertherapie verwijst naar schade aan het hart als gevolg van de behandeling van kanker. Het is dan ook een belangrijk aandachtspunt in de medische wereld. Het verwijst naar schade aan het hart als gevolg van behandelingen zoals chemotherapie, gerichte therapie en bestraling die worden gebruikt om kanker te werking ervan verstoren, wat kan leiden tot aandoeningen zoals hartaandoeningen, hartaanvallen of hartfalen.
Chemotherapie kan schade aan het hart veroorzaken door de effecten op de hartspiercellen of door het veroorzaken van schade aan de bloedvaten die het hart van bloed voorzien. Sommige geneesmiddelen, zoals anthracyclines, staan erom bekend dat ze cardiotoxiciteit kunnen veroorzaken.
Doelgerichte therapieën zijn geneesmiddelen die specifiek gericht zijn op bepaalde moleculen die betrokken zijn bij de groei van kankercellen. Deze therapieën kunnen echter ook onbedoelde effecten hebben op het hart, omdat sommige van deze moleculen ook belangrijk zijn voor de normale functie van het hart.
Bestralingstherapie, hoewel gericht op het vernietigen van kankercellen, kan ook schade veroorzaken aan het hart als het hart zich in de buurt van het behandelde gebied bevindt.
Het begrijpen en beheren van cardiotoxiteit is cruciaal, omdat het de kankerbehandeling kan beïnvloeden en de kwaliteit van leven van de patiënt kan verminderen. Artsen moeten de risico’s van cardiotoxiteit afwegen tegen de voordelen van de behandeling en nauwlettend toezicht houden op patiënten die een kankertherapie ondergaan, vooral degenen met bestaande hartaandoeningen of risicofactoren.
Het monitoren van cardiotoxiciteit tijdens kankertherapie is van cruciaal belang om vroegtijdige detectie en interventie mogelijk te maken. Dit kan onder meer het regelmatig controleren van de hartfunctie en het uitvoeren van beeldvormende onderzoeken om eventuele schade aan het hart op te sporen omvatten. In sommige gevallen kan het nodig zijn om de kankerbehandeling aan te passen of te pauzeren om verdere schade aan het hart te voorkomen.
Om cardiotoxiteit te minimaliseren, kunnen artsen verschillende strategieën toepassen, zoals het gebruik van cardio-beschermende medicijnen, het monitoren van de hartfunctie tijdens de behandeling en het aanpassen van de behandelingsregimes om de belasting van het hart te verminderen. Het is ook essentieel om de patiënten bewust te maken van de mogelijke cardiotoxische effecten en hen aan te moedigen om risicofactoren voor hartaandoeningen, zoals roken, een ongezond dieet en een sedentaire levensstijl, aan te pakken.
Door een multidisciplinaire aanpak en continue monitoring kunnen de risico’s van cardiotoxiteit worden verminderd en de kwaliteit van leven van kankerpatiënten verbeterd tijdens en na hun behandeling.
